تحليل ريخت شناسي رمان‌عامه پسند

روايت شناسي به عنوان رويكردي نوين در متن شناسي با آراي ساختارگرايان پيوند اساسي يافته است. ولاديمير پراپ، فولكلورشناس روسي، نخستين كسي است كه با مطالعۀ ساختارگرايانه بر روي قصه‌هاي پريان روسي، روايت‌شناسي نوين را پايه گذاري كرد. او دريافت قصه‌هاي عاميانه با وجود تنوعي كه در روايت دارند، از نظر انواع قهرمانان و عملكردها به هفت نوع شخصيت و سي و يك عملكرد كه همواره با توالي يكسان از پي هم‌مي‌آيند، محدود مي‌شوند. دستاوردهاي او در اين پژوهش، آغازگر مسيري نو براي روايت شناسان پس از او شد. در اين نوشته با توجه به ساختار ساده و قصه‌گون رمان‌هاي عامه پسند به عنوان نمونه  چهار رمان پريچهر، ياسمين، يلدا و گندم مرتضي مؤدب پور را كه از رمان‌هاي پرفروش در گونۀ عامه‌پسند هستند، براي بررسي قابليت آنها با نظريۀ ريخت‌شناسي پراپ برگزيديم. نتايج به‌دست‌آمده با مطالعات پراپ همخواني دارد. تعداد شخصيت‌ها و عملكرد آنها محدود است و بر اساس توالي يكساني از پي يكديگر مي‌آيند. در حقيقت رمان‌هاي عامه‌پسند با وجود ناهمگوني‌ها و محدوديت‌هايي كه در تطبيق با الگوي پراپ دارند داراي قابليت تطبيق ريخت شناسانه هستند.