شناسايي عوامل بازدارنده خط‌مشي گذاري شورايي در ايران؛ مورد مطالعه: شوراي عالي اداري

باوجود اهميت گام تدوين خط­مشي در موفقيت خط­مشي­هاي عمومي، مطالعات و پژوهش­ها در رابطه با شوراها و قابليت­ها و ظرفيت­هاي اين نهاد در تدوين خط‌مشي‌هاي مطلوب از ضعف و كاستي بسياري برخوردار است. موفقيت شوراها در تدوين خط­مشي­هاي مطلوب به عوامل مختلفي بستگي دارد. در اين پژوهش به شناسايي عوامل بازدارنده مؤثر بر اين نوع خط­مشي­گذاري پرداخته شده است. در اين پژوهش كيفي كه شوراي عالي اداري به عنوان مورد مطالعه آن انتخاب شده است با استفاده از روش نمونه‌گيري گلوله برفي با 15 نفر از متخصصان و كارشناسان نظام اداري و اعضا شوراي عالي اداري كه در جريان تدوين خط­مشي­ها مشاركت داشتند مصاحبه نيمه ساختاريافته‌اي انجام و پس از بررسي اسناد و مدارك موجود، با استفاده از تحليل مضمون كه از روش­هاي كيفي است، عوامل بازدارنده خط­مشي­گذاري شورايي در چهار دسته كلي عوامل محتوايي، عوامل فرآيندي، عوامل زمينه­اي و عوامل فردي شناسايي گرديد. در انتها نيز بر اساس يافته­ها،­ پيشنهادها و راهكارهايي در جهت بهبود خط­مشي­گذاري شورايي ارائه شده است.