بررسي مرزهاي ميان موسيقي و گفتار

An examination of borders between music and speech

در دنيايي كه توسط تجربه ي مدرنيته و سرعت و تكنولوژي اش بي ثبات شده است،مفاهيم مطلقا متعين بيش از پيش نامطمئن به نظر مي رسند.موسيقي و گفتار نيز در وجه كلي از اين قاعده مستثني نيستند.اين پژوهش درصدد است كه توهم قطعيت و استقلال مطلقي كه در رابطه با مفاهيمي چون موسيقي و گفتار وجود دارد و آنها را پديده هايي مطلقا ثابت و چارچوب دار تلقي مي كند،را مورد پرسش قرار دهد.اگرچه موسيقي و گفتار در بسياري موارد به حدي با هم تمايز دارند كه بتوان تفكيك روشني بين آنها قائل شد،اما هدف اين پژوهش بررسي مرزهاي مبهم و نقاط اشتراك آنهاست.براي نيل به اين منظور،ابهام در تعاريف موسيقي و گفتار،عناصر مشترك،مفاهيم موازي،و پيوند آنان در آثار آهنگسازان مورد توجه قرار خواهد گرفت.ضرورت عمده ي اين بررسي به چالش گرفتن ايده اي است كه موسيقي و گفتار را پديده هايي آشكار متعين و قطعي مي داند و هم پوشاني هاي آنها را ناديده مي گيرد.بازانديشي اين مسائل ياري خواهد كرد تا موسيقي محدود به تعاريف پذيرفته شده نماند و چند بعدي بودن آن و وسعت هستي شناختي شگفت انگيز آن بيش از پيش در نظر آيد.