سنجش ميزان رضايتمندي ساكنان بافت‌هاي تاريخي از شاخص‌هاي كيفيت زندگي (نمونه موردي: محله حاجي شهرهمدان)

Assessing residents’ satisfaction of the historic textures by quality life Indicators (Case Study: Haji neighborhood of Hamedan)

بخش­ هاي قديمي شهرها حامل روح اجتماعي و فرهنگي شهر است. حفظ هويت شهرها كه اغلب در مركز شهر و بافت­هاي تاريخي قرار دارند، بهترين روش براي بيان تاريخ و هويت ملي هر كشور است. از آنجايي­ كه بررسي ميزان رضايتمندي ساكنين از وضعيت سكونتي خود در يك محل خاص، صرفاً براي شناخت و توصيف شرايط موجود است، تحقيق پيش رو در زمره­ ي تحقيقات توصيفي قرار خواهد گرفت. داده ­هاي مورد نياز براي پيش­ بيني متغير رضايتمندي ساكنين، از طريق پركردن پرسشنامه با حجم نمونه ­اي 260 خانوار تامين گرديد و تجزيه و تحليل داده ­ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش­هاي آماري همچون آزمون t تك نمونه ­اي، كولموگروف- اسميرنف و آزمون فريدمن صورت گرفت. براساس نتايج به ­دست آمده، ميزان رضايتمندي از محله در حد متوسط ارزيابي شد. ساكنان از 7 معيار هرم مازلو، تنها از نياز به عشق و تعلق و خودشكوفايي، نسبتاً راضي بودند، به­ طوري­كه اغلب معيارهاي رضايتمندي مانند نياز فيزيولوژيكي و نياز به امنيت، آگاهي و زيبايي شناختي از محله در سطح پايين كيفيتي قرار دارد. روايي و پايايي پرسشنامه نيز از روش تحليل عاملي اكتشافي و آلفاي كرونباخ آزمون شد. مقدار آلفا براي مجموع پرسش ­هاي رضايتمندي از محل 0/8 به ­دست آمد، كه پايايي آن در حد خوب تاييد مي­ شود، بر اين اساس به­ نظر مي ­رسد رسيدگي به محلات و كاهش مشكلاتي كه ساكنان با آن مواجه هستند، در افزايش رضايتمندي­ شان موثر و ضرورت آن احساس مي­ گردد.

فاقد چكيده لاتين