معناشناسي واژه «جسد» در قرآن كريم

نوشتار حاضر به معناشناسي واژه «جسد» در قرآن كريم با روش با هم­ آيي مي‌پردازد. در اين راستا، آياتي كه اين واژه در آنها به كار رفته از نظر باهم‌آيي تحليل متني شده و پس از تعيين مهمترين عناصري كه در فرآيند باهم ­آيي با اين واژه قرار گرفته­ اند؛ يعني جاودانگي، فرا انساني، مصر، يهود و ملك، فرضية «انديشة تجسد» و «موميايي» دربارة معناي اين واژه ارائه و با شواهد قرآني، از جمله رواج انديشة تجسد در كفار و مشركان عصر نزول، انديشة تجسد در يهوديت و مسيحيت، انديشة تجسد و خدا انگاري در مصر و همچنين شواهد تاريخي، از جمله پديده‌هاي رايج در مصر باستان همچون موميايي، گوساله‌ پرستي و موميايي آن و خدا انگاري پادشاهان، فرضية مورد نظر تأييد گرديده است. در ادامه نيز با شواهد لغوي نشان داده شده كه چگونه واژة جسد و تمام مشتقات آن از موميايي گرفته شده است. بر همين مبنا، معناي آياتي كه واژة جسد در آنها به كار رفته بازخواني گرديد و در پايان، رويارويي گام به گام قرآن كريم در نفي انديشة تجسد در سه مرحلة مماشات، نقد و رد آن ترسيم شده است.