مسيريابي وسايل نقليه در زنجيره تأمين چند‌محصولي با استفاده از الگوريتم شبيه‌سازي تبريد جمعيتي

هدف اين مقاله، بررسي زمان‌بندي وسايل نقليه در يك زنجيره تأمين چند‌محصولي با در نظر گرفتن رابطۀ متقابل بين بخش حمل ونقل و بخش توليد است. سطح يكپارچگي در نظر گرفته شده در زنجيره تأمين، شامل شركت سازندۀ محصولاتِ نهايي و تأمين كنندگان ردۀ اول است كه يك ناوگان حمل ونقل آنها را به يكديگر مرتبط مي‌كند. هدف، نحوۀ تخصيص سفارش‌ها به تأمين كنندگان و تعيين توالي ساخت آنها در هر تأمين كننده به‌همراه تخصيص سفارش‌ها به وسايل نقليه و تعيين توالي حمل آنها است؛ به‌قسمي كه مجموع زمان تحويل سفارش‌ها حداقل شود. اين مسأله تاكنون در ادبيات موضوع بررسي نشده است. ابتدا مدل رياضي مسأله، ارائه مي شود. پس از نشان‌دادن NP-Hard بودن مسأله، براي حل آن يك الگوريتم تركيبي تلفيقي جديد از دو الگوريتم ژنتيك و شبيه سازي تبريد با نام شبيه سازي تبريد جمعيتي (PSA) ارائه مي‌شود. براي اعتبارسنجي الگوريتم PSA نتايج آن با نتايج الگوريتم شبيه سازي تبريد و توسعۀ الگوريتم DGA مقايسه مي شود .اين دو الگوريتم، نزديك‌ترين مسأله در ادبيات موضوع به مسأله بررسي‌شده در اين مقاله هستند. افزون بر اين با ريلكس‌كردن برخي فرضيات، نتايج الگوريتم PSA با نتايج الگويتم DGA مقايسه مي‌شود. نتايج مقايسه‌ها نشان‌دهندۀ برتري عملكرد الگوريتم PSA در همۀ مقايسه‌ها است. همچنين مقايسۀ نتايج الگوريتم PSA براي مسائل با ابعاد كوچك، نشان‌دهندۀ كارايي مناسب آن است.