بررسي تاثير عوامل انگيزشي بر كارآيي كاركنان صفي پليس راهور فاتب

بهبود و ارتقاي كارآيي، مستلزم كوشش و تلاش و برنامه‌ريزي همه‌جانبه از سوي افراد و مسئولان ذي‌ربط است كه نيازمند بهبود شرايط كار و تغيير محرك‌ها و روش‌هاي انگيزش كاركنان و بهبود نظام‌ها، دستورالعمل‌ها، قوانين، بخش‌نامه‌ها، روش‌هاي فناوري و غيره مي‌شود؛ كه بر اين اساس پليس راهور فاتب نيز از اين قاعده مستثني نبوده است. از اين‌رو هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تاثير عوامل انگيزشي بر كارآيي كاركنان صفي پليس راهور فاتب است. اين تحقيق از حيث هدف، كاربردي و از جنبه روش، پيمايشي- توصيفي است. جامعه آماري شامل كاركنان صفي پليس راهور فاتب كه با استفاده از فرمول حجم نمونه كوكران 189نفر به‌صورت طبقه‌اي تصادفي انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها از طريق پرسش‌نامه كه روايي آن از طريق اعتبارسنجي صوري با استفاده از نظر خبرگان تاييد و پايايي آن از طريق ضريب آلفاي كرونباخ 0.82 برآورد شد. پس از جمع‌آوري، تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون t از طريق نرم‌افزار spss انجام شد. عوامل انگيزشي موثر بر كارآيي كه در تحقيقات گذشته مطرح شده است، قابل تعميم به راهور است و از آنها مي‌توان براي افزايش كارآيي كاركنان صفي و مديران پليس راهور فاتب استفاده كرد؛ شاخص نيازها به‌ترتيب اهميت شامل: نيازهاي فيزيولوژيكي، نيازهاي رشد و نيازهاي وابستگي است. ضمن اين‌كه نتيجه تحقيق نشان داده است، تاثير عوامل انگيزشي در افراد مجرد بيشتر از افراد متاهل است ولي در ساير متغيرها (سابقه، تحصيلات، سن و مقطع) اختلاف معناداري در كاركنان مشاهده نشده است.