تحليل جرم محاربه

مبناي جرم‌انگاري محاربه در حقوق كيفري ايران، آية 33 سورة مائده است. به‌رغم اينكه در اين آيه، هم به محاربه و هم به افساد في‌الارض اشاره شده است، امّا اغلب مفسّرين و قاطبة فقها معتقدند كه آية مذكور صرفاً در مقام جرم‌انگاري «محاربه» است و نمي توان از اين آيه، جرم‌انگاري «افساد في‌الارض» را استنباط كرد. با اين حال مقنّن با برداشت سطحي از اين آيه در موارد زيادي به جرم‌انگاري «افساد في‌الارض» اقدام كرده كه اين مقاله در مقام تعريف محاربه اين موارد را نيز نقد كرده و سپس اركان مادي و رواني محاربه را مورد تجزيه و تحليل قرار داده است.