فراواني اختلال نعوظ در مردان مبتلا به هايپرتانسيون مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي شهر تنكابن و رامسر در سال 1388

زمينه و هدف: اختلال عملكرد جنسي بر روابط بين فردي و زندگي زناشويي اثر منفي مي‌گذارد. اين مطالعه با هدف تعيين فراواني اختلال نعوظ در مردان مبتلا به هايپرتانسيون مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي شهر تنكابن و رامسر در سال 1388 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: اين پژوهش توصيفي بر روي 200 مرد متأهل مبتلا به هايپرتانسيون انجام شد. روش نمونه‌گيري غيرتصادفي بود. اطلاعات با استفاده از فرم مشخصات دموگرافيك و پرسش‌نامه (مقياس بين‌المللي عملكرد نعوظ) ( The International Index of Erectile Function-5 item ) جمع‌آوري گرديد. اطلاعات با استفاده از آمار توصيفي، آزمون‌هاي t ، آناليز واريانس يك‌طرفه و ضريب همبستگي پيرسون تحليل گرديد. يافته‌ها: نتايج فراواني اختلال نعوظ را نشان داد 5/75% بود و 5/27% از نمونه‌ها دچار اختلال نعوظ متوسط بودند. رابطه آماري معني‌داري بين نمره اختلال در نعوظ با سن (000/0 = p )، شاخص توده بدني (000/0= p )، مصرف سيگار (000/0= p )، فشارخون سيستوليك (000/0= p )، فشارخون دياستوليك (001/0= p ) و طول مدت ابتلا به هايپرتانسيون (002/0= p ) وجود داشت، همچنين، ميانگين نمره اختلال نعوظ با نوع رژيم دارويي (000/0= p ) و مصرف مهاركننده‌هاي آنزيم مبدل آنژيوتانسين و مسدودكننده‌هاي گيرنده آنژيوتانسين II (025/0= p ) اختلاف آماري معني‌داري داشت. نتيجه‌گيري: اختلال نعوظ در بيماران مبتلا به هايپرتانسيون شايع است و فاكتورهايي مانند افزايش سن، سيگار، چاقي و داروهاي ضد هايپرتانسيون با شدت اختلال در نعوظ ارتباط دارند. در مردان مبتلا به هايپرتانسيون، تغيير در شيوه زندگي و نوع رژيم دارويي مي‌تواند به كاهش اختلال عملكرد نعوظ كمك نمايد.