توسعه مدل آناليز سيستم اندازه‌گيري در شرايط عدم قطعيت با روش فازي

امروزه ارقام به‌دست آمده از اندازه‌گيري، تحت عناوين مختلف و بسيار بيش‌تر از گذشته مورد استفاده قرار مي ‌گيرد. همچنين با استفاده از آمار و ارقامي كه از فرايند توليد به‌دست مي‌آيد، مي توان در مورد كيفيت محصولات اظهار نظر كرد. بنابراين اخذ تصميم صحيح در اين‌ گونه موارد، به كيفيت انداز‌ه‌گيري بستگي دارد. همچنين با استفاده از فاكتورهاي خطي بودن مشخص مي شود كه آيا ابزار اندازه‌گيري در تمام محدوده قابل اندازه ‌گيري ‌ا‌ش يكسان كار مي ‌كند يا خير. هدف از اين پژوهش توسعه مدل فازي براي بررسي رابطه ‌ي خطي بودن براي يك ابزار است كه داده‌ ها به‌صورت فازي مثلثي و ذوزنقه ‌اي هستند در نهايت از داده‌هاي تامين‌كنندگان صنعت خودروسازي استفاده شد و روش پيشنهادي با استفاده از كدنويسي در نرم‌ افزار متلب حل شده است. سپس نتايج بدست آمده را با حالت كلاسيك مقايسه مي ‌كنيم. نتايج نشان مي ‌دهد كه حالت فازي از حساسيت و انعطاف‌پذيري بيش‌تري نسبت به حالت كلاسيك برخوردار است.