بررسي تأثير سرمايه‌ روانشناختي با ميانجيگري انگيزه پيشرفت بر خلاقيت دانشجويان

زمينه: خلاقيت عاملي مؤثر و كليدي در حوزه فعاليت‌هاي علوم اجتماعي، روانشناسي و آموزش و پرورش است. در دنياي متمدن امروز، بقا و موفقيت فعاليت‌هاي بشري در حوزه‌هاي مختلف به خلاقيت در آن حوزه بستگي دارد. عوامل متعددي بر خلاقيت اثرگذار است كه سرمايه‌ روانشناختي و انگيزه پيشرفت از جمله آن عوامل مي‌باشند. هدف: هدف اين از پژوهش ، شناسايي رابطه بين سرمايه‌‌روانشناختي با خلاقيت دانشجويان با توجه به نقش ميانجيگري انگيزه پيشرفت مي باشد. روش: اين تحقيق از نظر هدف كاربردي، از نظر امكان كنترل متغيّرها شبه آزمايشي و از نظرشيوه‌ي گردآوري داده ها ميداني است. براي تجزيه و تحليل توصيفي داده‌ها از ميانگين و انحراف معيار، و براي تجزيه وتحليل استنباطي داده‌ها از روش تحليل مسير استفاده شد. جامعه‌ي‌ آماري پژوهش، 640 تن دانشجويان كارشناسي و كارشناسي ارشد مؤسسه آموزش عالي سمنگان در سال تحصيلي 1396-1395 بوده‌اند كه تعداد 240 تن از آنان از طريق فرمول كوكران به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبي به عنوان حجم نمونه پژوهش انتخاب و پرسشنامه هاي مربوطه را تكميل نمودند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌هاي سرمايه روانشناختي لوتانز، انگيزه پيشرفت هرمنس و خلاقيت عابدي مي‌باشد. پايايي پرسش‌‌نامه‌ها در حد قابل قبولي به دست آمد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژهش حاكي از آن بود كه: 1چهار مؤلفه سرمايه روانشناختي (اميدواري، تاب‌آوري، خودكارآمدي و خوش‌بيني) به طور مثبت و معناداري با انگيزه پيشرفت در ارتباط بودند. 2انگيزه پيشرفت اثر مثبت و معناداري بر خلاقيت داشت و 3 سرمايه روانشناختي با وساطت انگيزه پيشرفت بر خلاقيت اثر مثبت غير مستقيم داشت. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش نتيجه گرفته مي‌شود كه دانشگاه‌ها با بالا بردن سرمايه روانشناختي در دانشجويان مي‌توانند موجب بالا رفتن انگيزه پيشرفت و در نتيجه خلاقيت آنان شوند و فرآيند پيشرفت و بهره‌وري جامعه را تسهيل نمايند.