تاثير يادگيري مشاركتي برپرورش خلاقيت دانش آموزان در درس جغرافيا

هدف : بررسي تاثير روش يادگيري مشاركتي بر پرورش خلاقيت دانش‌آموزان دختر سال دوم متوسطه شهر ري در درس جغرافيا بود. روش پژوهش: شبه آزمايشي و جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان دختر سال دوم متوسطه رشته علوم انساني شهرستان شهر ري بودند كه از اين ميان به شيوه نمونه‌گيري هدفمند 27 نفر از دانش‌آموزان دختر سال دوم متوسطه رشته علوم انساني يكي از دبيرستان ها انتخاب شدند. ابزارجمع آوري داده‌ها در اين پژوهش آزمون استاندارد خلاقيت عابدي بود. به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات بدست آمده از آمار توصيفي و آمار استنباطي استفاده شد. يافته ها: شاخص‌هاي ارائه شده در بخش توصيفي نشان داد بين ميانگين نمره‌هاي دانش‌آموزان از آزمون خلاقيت و خرده مقياس‌هاي آن در پيش‌آزمون و پس آزمون تفاوت وجود دارد. براي آزمون معني دار بودن تفاوت مشاهده شده، از آزمون پارامتري t مربوط به دو گروه يكسان( انتخاب تصادفي آزمودني‌ها، وجود يك گروه يكسان، بهنجار بودن توزيع فراواني نمره‌ها و مقياس اندازه‌گيري فاصله‌اي) استفاده به عمل آمد. نتيجه گيري: نتايج بدست آمده از پژوهش نشان داد: آموزش جغرافيا به روش مشاركتي در افزايش خلاقيت( سيالي، بسط، ابتكار، انعطاف‌پذيري) دانش‌آموزان در اين درس به طور معني‌دار موثر بوده است.