بررسي رابطه سرمايه انساني با خلاقيت و نوآوري كاركنان مدارس ‏دولتي شهر تهران

‏ هدف: پژوهش حاضر با هدف‎ ‎بررسي رابطه سرمايه انساني با خلاقيت و نوآوري كاركنان مدارس ‏دولتي شهر تهران انجام شد.‏‏ روش: روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بوده است و جامعه آماري پژوهش شامل ‏كليه ‏كاركنان مدارس شهر تهران به تعداد 55888 نفر بوده كه نمونه پژوهش با استفاده از فرمول ‏نمونه‌گيري كوكران ‏و روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي، 381 نفر از آنان انتخاب شد. جهت ‏جمع‌آوري داده ها از پرسشنامه ‏سرمايه انساني و پرسشنامه نوآوري استفاده شد. داده‌هاي حاصل از ‏پژوهش با استفاده ‏از آزمون ضريب همبستگي پيرسون، ‏t‏ تك نمونه‌اي ‏تحليل شد. ‏‏ يافته‌ها: نتايج حاص از پژوهش نشان داد، ميانگين متغيرهاي سرمايه انساني و خلاقيت و نوآوري ‏بالاتر از حد ‏متوسط بوده است. همچنين سرمايه انساني با خلاقيت (0.21‏r=‎‏) و نوآوري كاركنان ‏‏(0.38‏r=‎‏)، با يكديگر رابطه مثبت و معناداري (0.001 ‏P‏) دارد. خلاقيت با نوآوري با ‏ضريب ‏همبستگي(0.63‏r=‎‏) نيز با يكديگر رابطه مثبت و معناداري دارد.‏‏ نتيجه گيري: سرمايه‌هاي انساني و تمامي ابعاد آن با خلاقيت و نوآوري كاركنان رابطه مثبت و ‏معناداري دارد.‏