مهم ترين كاركردهاي اجتماعي دين و شاخص‌سازي آن ها(در بين دانشجويان دانشگاه تهران و شاهد)

يكي از مباحث مهم مطرح در جامعه شناسي دين،كاركردهاي اجتماعي دين، است. هدف اين پژوهش حاضر، شاخص سازي و سنجش برخي از مهم ترين اين كاركردهاست(انسجام اجتماعي، كنترل اجتماعي، مشاركت اجتماعي و هويت ناشي از دين). در اين تحقيق سعي شده است با توجه به نظريه هاي مطرح در مورد اين چهار كاركرد، ابعاد، مؤلفه ها و گويه هاي هر يك استخراج شوند و در نهايت در ميان جامعه آماري تحقيق، يعني دانشجويان دانشگاه تهران و شاهد، مورد سنجش قرار گيرند. جمعيت نمونه 382 نفر است و روش نمونه گيري به صورت طبقه اي مي باشد. براي سنجش اعتبار از اعتبار صوري و اعتبار معيار و براي سنجش پايايي سؤالات از آلفاي كرونباخ استفاده شده كه ميزان آن ./86 است. همچنين براي بررسي صحت و درستي سؤالات تحقيق از آزمون هاي پارامتريك مانند تحليل عامل، استفاده شده است. نتايج سنجش اين 4 كاركرد نشان مي دهد كه 72.8% پاسخگويان معتقدند كه دين عامل انسجام آنها با ساير افراد است. 56.2% دين را عامل نگهدارنده خود از انجام اعمال نادرست مي دانند. 79.4% دين را عامل مشاركت خود در جامعه مي دانند و 68% افراد داراي هويت ديني اند.