نسبت ميان باورديني و«ارزشمندي زندگي با نظر به ديدگاه علامه طباطبايي در الميزان

اين مقاله به مسئلۀ«معناي زندگي»، به ارزشمندي زندگي، كه يكي از بحرانهاي معنوي انسان مدرن است، ميپردازد. در اين راستا ، ضمن طرح نظريات طبيعت‌باوران در اين خصوص، از خلال بيانات علامه در سراسر الميزان ديدگاهي فراطبيعت‌باور و خدامحور را استخراج كرده است. بنا بر اين ديدگاه، زندگي در اين دنيا بدون باور به خدا و حيات پس از مرگ پوچ و لهو و لعب است، اما انسان مي‌تواند با ايمان و عمل صالح به مقام خلافت الاهي، و به اين ترتيب به زندگي‌اي بغايت معنادار، دست يابد. دعوي اين مقاله اين است كه با توجه به ذومراتب بودن مفهوم ارزش و تفاوت سطح ارزشمندي زندگي، مي‌توان گفت كه در عين‌حال كه ارزش حيات بدون باور به خدا و زندگي پس از مرگ در مقايسه با ارزش حيات مورد‌نظر علامه مايل به هيچ است، از منظر ذهنيِ شخص صاحب زندگي چنين نيست. در عين حال، حتي از منظر عيني مي‌توان ميان ديدگاه فراطبيعت‌باور علامه و نظريه‌هاي طبيعت‌باور جمع كرد و نتيجه گرفت كه هر يك از اين دو درصددند تا شرايط دستيابي به مرحله خاصي از ارزشمندي زندگي را بيان كنند.