بررسي و نقد ديدگاه پيتر سينگر درباره اخلاقي بودن سقط جنين

پيتر سينگر از فيلسوفان اخلاق پرآوزه‌اي است كه به خصوص در اخلاق كاربردي و حقوق حيوانات آثار بسياري از او منتشر شده است و بسيار مورد توجه و نقد و بررسي قرار گرفته است. او در دفاع تمام عيار از حقوق حيوانات تلاش بسيار كرده است تا جايي كه در مقايسه حيوانات با انسان‌ها نه تنها از يك سو، كشتن حيوانات و خوردن گوشت آنها را اخلاقي نمي‌داند؛ بلكه از سوي ديگر، كشتن جنين و حتي نوزاد را اخلاقي تلقي مي‌كند. اساس تفكر اخلاقي او در اين زمينه بر مفهوم شخص استوار است. از نظر او موجودي شأن و منزلت اخلاقي دارد كه شخص به شمار آيد و براي آن ويژگي‌هايي مي‌شمارد. در نتيجه، از آنجا كه جنين و نوزاد از نظر او اين ويژگي‌ها را به دست نياورده‌اند، شخص به شمار نمي‌‌آيند و حق حيات نيز ندارند. با توجه به اهميت سقط‌جنين و نفوذ و تأثيرگذاري سينگر و لازمه شگفت‌انگيز ديدگاه‌اش، در اين مقاله به بررسي و نقد استدلال او درباره جواز سقط جنين و نوزادكشي پرداخته مي‌شود. بي ملاكي و دلبخواهي بودن معيارهاي شخص بودن، ناكافي بودن اين معيارها، اهميت تفاوت در گونه به لحاظ اخلاقي، پيامدهاي نامطلوب نوزادكشي و اهميت عاطفه در اخلاق، از جمله نقدهايي است كه مي توان به سينگر وارد كرد.