اثر اسيد سولفوريك برخصوصيات مكانيكي بتن حاوي خرده لاستيك و پت

در 20 سال اخير، تمركز زيادي بر روي قابليت استفاده از انواع زباله‌هاي شهري در صنعت ساختمان رواج داده شده است و ‏تحقيقات بسياري در اين زمينه صورت گرفته است. كه در بسياري از موارد اضافه نمودن مواد بازيافتي علاوه بر فوايدي كه براي حفظ ‏محيط زيست به همراه دارد موجب تاثيرات خوبي بر روي خواص محصولات نهايي شده است. يكي از مواد بازيافتي جديد كه در صنعت ‏بتن از آن استفاده مي شود پلاستيك مي‌باشد. پلاستيك‌هاي بازيافتي مي توانند به عنوان سنگدانه در بتن استفاده شوند و برخي ‏خصوصيات مكانيكي بتن از جمله مقاومت در برابر فرسايش آن را بهبود بخشند. در اين تحقيق مطالعات آزمايشگاهي بر روي نمونه هاي ‏بتني ساخته شده از پت و لاستيك صورت گرفته و مقاومت بتن در برابر خوردگي اسيدي در بخش سنگدانه بررسي شد. به اين صورت كه ‏نمونه‌ها در محلول رقيق شده‌ي اسيد(‏PH1‎‏) قرار گرفته و در بازه هاي زماني 20، 40 و 60 روز تحت آزمايش‌هاي مدول الاستيسيته، ‏كشش غير مستقيم، مقاومت فشاري، سنجش اختلاف وزن و سرعت امواج فراصوت قرار گرفتند. در پايان نتايج بدست آمده مورد ارزيابي ‏قرار گرفت. براي بدست آمدن ميزان فرسايش بتن از معيارهاي تغييرات وزن و مقاومت فشاري و سرعت امواج فراصوت استفاده شد. ‏نتايج نشان داد كه جايگزيني پت با سنگدانه، تاثير مثبتي را بر روي مقاومت بتن تحت اثر اسيد سولفوريك دارد.‏