مقايسه ريزنشت ترميم هاي كلاس II باند شونده با عوامل اتصال دهنده عاجي و دو سيستم سخت كننده نوري متفاوت

مقدمه: با افزايش نيازهاي زيبايي، رزين كامپوزيت به عنوان ترميم كننده دندان هاي خلفي بيش از پيش مطرح شده است. كاربرد اين مواد با چالش هايي از جمله بروز ريزنشت و حساسيتهاي پس از ترميم همراه است. از راههاي غلبه بر پديده مذكور توجه به انتخاب بهترين سيستم اتصال دهنده عاجي و نوع سيستم سخت كننده نوري است كه پژوهش حاضر در همين رابطه طرح ريزي شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه ﺁزمايشگاهي بر روي 30 عدد دندان عقل فاقد پوسيدگي و ترميم در دو سوي مزيال و ديستال، حفرات كلاس II با ابعاد يكسان تراش داده شد و حفرات به چهار گروه تقسيم شدند. هر گروه با يكي از سيستم هاي اتصال دهنده (Excite) total etch) يا (SE) self etch) باند و به كارگيري يكي از دو سيستم سخت كننده نوري QTH يا LED و كاربرد يك نوع كامپوزيت يكسان ترميم شد. پس از انجام چرخه حرارتي، مسدودسازي و غوطه ورسازي نمونه ها در محلول رنگي و انجام برش، نمونه ها به وسيله ميكروسكوپ نوري ارزيابي شد و نتايج ريزنشت به وسيله ﺁزمون ﺁماري Mann-Whitney مقايسه شدند. يافته ها: كاربرد عامل خود اچ كننده و سيستم سخت كننده نوري LED بهترين نتايج (ميانگين رتبه اي 8.12 و p value<0.05) را در كاهش ريز نشت از خود نشان دادند. نتيجه گيري: در توجيه يافته فوق مي توان به دلايلي چون عمق نفوذ بيشتر دستگاه هاي LED از انواع QTH و كفايت عوامل خود اچ كننده در نفوذ به عمق مناسب نواحي اچ شده، عدم وجود مشكلاتي چون دهيدراته شدن شبكه كلاژني و كلاپس اين شبكه پس از كاربرد عامل پرايمر و رزين اتصال دهنده در اين عوامل اشاره كرد.