بررسي قدرت سيل كنندگي سه ماده گلاس آينومر، MTA سفيد و Super EBA به عنوان پلاگ كرونالي در Bleaching داخل تاجي

مقدمه: از بدترين عوارض سفيد كردن دندان هاي بدون پالپ، تحليل خارجي ناحيه سرويكال ريشه مي باشد و يكي از روش هاي جلوگيري از آن، قرار دادن پلاگ كرونالي در مدخل كانال مي باشد. هدف پژوهش حاضر، مقايسه سيل سه ماده گلاس آينومر (MTA) Mineral Trioxide Aggregate, (GI) و Super EBA به عنوان پلاگ كرونالي بود. مواد و روش ها: در اين پژوهش تجربي- آزمايشگاهي، در 70 دندان تك كاناله قدامي، حفره دسترسي تهيه شد و كانال ها پاك سازي و شكل دهي شدند. سپس 5 دندان به عنوان كنترل مثبت و 5 دندان به عنوان كنترل منفي در نظر گرفته شدند و 60 دندان ديگر به روش لترالي با گوتاپركا و سيلر پر شدند. در مرحله بعد، 3 ميلي متر از گوتاي كرونال ريشه خارج گرديد و در سه گروه با يكي از مواد GI، Super EBA يا MTA، به ضخامت 2 ميلي متر به عنوان پلاگ كرونالي سيل شد. پس از 48 ساعت، دندان ها 3 بار توسط خمير پربورات سديم و آب اكسيژنه 3% با فاصله 72 ساعت سفيد شدند. سپس حفرات دسترسي كاملا تميز شده، توسط متيلن بلو 2% به مدت 24 ساعت پر گرديدند. در مرحله بعد، دندان ها شسته، خشك شده، از طول برش داده شدند. در نهايت ميزان نفوذ رنگ با چشم مسلح به ذره بين و كوليس اندازه گيري شد و داده هاي به دست آمده توسط تست هاي ANOVA و LSD آناليز گرديدند. يافته ها: در اين پژوهش، ميانگين ريزنشت در MTA برابر 3.23 ميلي متر، در Super EBA برابر 5.42 ميلي متر و در GI برابر 1.76 ميلي متر به دست آمد. تفاوت ريزنشت در بين اين مواد، از نظر آماري معني دار بود (p value=0.018). نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي به دست آمده، GI بهترين ماده جهت پلاگ كرونالي بود و پس از آن MTA بيشترين سيل را جهت جلوگيري از نفوذ مواد سفيد كننده ايجاد كرده بود. اما Super EBA نشت زيادي داشت و از اين جهت ماده مناسبي جهت استفاده به عنوان پلاگ كرونالي نبود.