ارزيابي طيف هاي طراحي استاندارد 2800 با مقايسه با استاندارد نيوزيلند (NZS-1170.5) و نقدي بر روش اعمال اثرات جهت داري زلزله در ساختگاه هاي حوزه نزديك

اين نوشتار برآنست كه طيف‌هاي طراحي استاندارد 2800 را با مقايسه با ضوابط استاندارد نيوزيلند به دليل شباهت‌هاي ظاهري نظير دو پارامتري بودن مورد ارزيابي قرار دهد. هر دو استاندارد شتاب‌هاي طيفي با احتمال ده درصد در پنجاه سال را بازتاب مي‌دهند. موارد ارزيابي شامل شتاب مبناي طرح  (A) در استاندارد 2800 و فاكتور خطر Z در استاندارد نيوزيلند شكل‌هاي طيفي در بازه‌هاي شتاب ثابت و حداكثر سرعت ثابت روي انواع چهارگانه خاك و پارامتر اعمال اثرات جهت داري در حوزه نزديك (N(T در استاندارد 2800 و (N(D,T در استاندارد نيوزيلند مي‌باشند. با استفاده از روش مبتني بر تحليل خطر، مقادير شتاب‌هاي طيفي استاندارد 2800 با اعمال اثرات جهت داري بطور كيفي ارزيابي شده است. نتايج كيفي اين مقاله نشان مي‌دهد كه مقادير شتاب‌هاي طيفي استاندارد 2800 در زمان تناوبهاي مياني تا 2 ثانيه بايد افزايش و در زمان تناوب‌هاي بلند بزرگتر از 2 ثانيه بايد كاهش داده شود. به بيان ديگر شتاب‌هاي طيفي براي ساختمان‌هاي با ساخت و ساز فراوان در حوزه نزديك كمتر از مقدار مورد نياز است.