استفاده از ضايعات پلاستيكي يكبار مصرف در بهبود ظرفيت باربري خاك‌هاي دانه‌اي

بطور كلي تسليح خاك يكي از روش‌هاي بهبود مقاومت خاك با قرار دادن عناصر مسلح كننده در جهت مقابله با ضعف كششي خاك مي‌باشد. در سالهاي اخير مطالعات زيادي بر روي كاربرد خاك مسلح و ظرفيت باربري خاك‌هاي دانه‌اي صورت گرفته است. در اكثر موارد ديده شده است كه مطالعات به خاكريز مسلح شده با ژئوسنتتيك‌ها و تسمه‌ها و نوارهاي فلزي و يا حتي قطعات و ضايعات لاستيكي و نوارها و الياف پلي‌اتيلن ترفتالات محدود شده و استفاده از قطعات ضايعاتي از پلاستيك پلي اتيلني با عملكرد سه بعدي در خاكريزها در نظر گرفته نشده است. در اين پژوهش به بررسي اثر استفاده از قطعات ضايعات پلاستيكي در بهبود ظرفيت باربري خاك‌هاي دانه‌اي پرداخته شده است. متغيرهاي در نظر گرفته شده در اين پژوهش شامل استفاده از يك نوع از ضايعات پلاستيكي يكبار مصرف در درصدهاي وزني متفاوت به صورت تسليح نامنظم  تصادفي  و تسليح منظم با لايه بندي مشخص، در خاكريز دانه‌اي مي‌باشد. اين پژوهش به صورت آزمايشگاهي كوچك مقياس بوده و از دستگاه CBR  بهره گرفته شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه با قراردادن قطعات ضايعات پلاستيكي در خاك ماسهاي، ظرفيت باربري افزايش قابل توجهي يافته است. مقادير بهينه بين 2 تا 2.5 درصد وزني از قطعات پلاستيكي نسبت به ماسه، به دست آمده است و همچنين شرايط انرژي لازم نيز جهت رسيدن به درصد بهينه و نيز رفتار تنش كرنش خاك مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاصله نشان مي‌دهد كه با افزايش درصد وزني قطعات پلاستيكي به 2 تا 2.5 درصد به ترتيب در شرايط توزيع نامنظم و منظم، ضريب الاستيسيته خاك تا حدود 234 و 152 درصد افزايش مي‌يابد.