تأثير كاربرد باكتري بر بهبود عملكرد بتن هوا دار

يكي از روش‌هاي افزايش دوام بتن و ترميم ترك‌هاي موجود در آن، استفاده از روش‌هاي بيولوژيكي (اضافه كردن باكتري به آب اختلاط بتن) است. تحقيقات نشان داده است، بتن‌هاي حاوي باكتري، داراي pH بالا، منافذ با اندازه ي نسبتا كوچك (كمتر از  0.1ميكرو متر) و محيطي تقريبا خشك هستند؛ بنابراين اگر محيط كشت حفاظت نشده باشد، در بلند مدت باكتري دوامي در بتن نخواهد داشت. يكي از اين راه كارهاي محافظت از باكتري در بتن، ايجاد حباب‌هاي هوا است كه براي اولين بار در اين مقاله مورد بررسي قرار مي‌گيرد. باكتري‌ها وارد منافذ هوا مي‌شوند و در آن جا به فعاليت خود ادامه مي‌دهند. در اين مقاله با در نظر گرفتن درصدهاي متفاوت هوا، ميزان تأثير هوا دار بودن بتن در فعاليت باكتري‌ها، مورد سنجش قرار مي‌گيرد. بدين منظور از 6طرح اختلاط با درصدهاي متفاوت هوا استفاده مي‌شود كه نيمي از آنها حاوي باكتري است. پس از ساخت، نمونه‌ها به دو دسته تقسيم شده و در دو محيط متفاوت به مدت 28روز عملآوري مي‌شود. هدف، بررسي عمق كربناسيون است. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد حباب‌هاي هواي ايجاد شده در بتن، كارايي باكتري را بالاتر برده و با كاربرد باكتري در بتن هوا دار و قرار دادن آن در كنار منبع كلسيم، عمق كربناسيون كاهش مي‌يابد.