كاربرد تصوير در تبليغات ورزشي از ديدگاه نشانه معنا‏شناسي: مطالعه موردي فدراسيون كشتي جمهوري اسلامي ايران

در اين تحقيق به تحليل نشانه‏شناختي تبليغات فدراسيون كشتي و كاربرد تصاوير در تبليغات پرداخته شده است. هدف اين پژوهش، تحليل فرآيندهاي معناسازي و روشن ساختن اين نكته است كه چگونه تصاوير تبليغي ورزش در فرآيند توليد معنا ايفاي نقش نموده‏اند و مشخص نمودن اين‏كه آيا اين تصاوير در سطح يك نمايه باقي مانده‏اند يا به سطح گفتماني نيز مي‏رسند. روش تحقيق به صورت كيفي و از نوع تحليل محتوا است و از مجموع 522 تيتر و متن خبري، اطلاعيه و تصاوير مربوط به عنوان جامعه آماري پژوهش، 8 مورد به شيوه نمونه‏گيري هدفمند انتخاب شدند. يافته‏هاي اين تحقيق حاكي از آن است كه تبليغات ورزشي از كمبود ايده‏هاي تازه، بديع و ابتكاري رنج مي‏برند؛ هر چند جرقه‏هايي از ايده‏هاي خوب مشاهده مي‏شود. نشانه‏هاي به كار رفته در تبليغات فدراسيون كشتي غالباً به صورت مستقيم مي‏باشد؛ به طوري كه مخاطب با در نظر گرفتن معاني صريح نشانه‏ها، به مفهوم آنها دست مي‏يابد و معاني ضمني و چندپهلو از نشانه‏ها قابل دريافت نيست. ورود به فضاي گفتماني، حضور زنده و پوياي نشانه‏معناها و ابهام‏آفريني و بازي با نشانه‏ها كه از خصوصيات بارز يك تبليغ موفق مي‏باشد، در تبليغات اين فدراسيون كمتر مشاهده مي‏شود.