رابطۀ ميان عوامل رواني، اجتماعي و محيطي همبسته با فعاليت جسماني دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه شهر اروميه

هدف اين پژوهش، آزمون عوامل رواني، اجتماعي و محيطي در پيش‌بيني فعاليت جسماني در ميان يك نمونه تصادفي از دانش آموزان دختر مقاطع تحصيلي متوسطه شهر اروميه است. روش تحقيق از نوع توصيفي _ پيمايشي و مبتني بر مدل معادلات ساختاري است. نمونه آماري شامل 307 دانش آموز دركلاس‌هاي اول تا سوم دبيرستان بودند. از چهار پرسشنامه براي اكتشاف رابطه احتمالي متغيرهاي محيطي، رواني و اجتماعي با فعاليت جسماني دختران نوجوان استفاده شد؛ كه پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ 0.83 گزارش شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگي و تحليل معادلات ساختاري صورت گرفت. آزمون مدل پيشنهادي نشان داد كه مدل از برازش قابل قبولي برخوردار است و مي‌توان آنرا در تحقيقات آتي به‌كار برد. همچنين مشخص شد كه همۀ متغيرهاي محيطي، اجتماعي و رواني، با هم همبستگي متقابل داشته و با فعاليت جسماني رابطۀ معني‌داري دارند. بر اين اساس، دسترسي به شرايط محيطي مناسب، حمايت دوستان از فعاليت‌هاي جسماني، و احساس خودكارآمدي براي انجام فعاليت‌هاي جسماني از تعيين كننده‌هاي معني‌دار براي انجام فعاليت‌هاي جسماني در اوقات فراغت دختران نوجوان است. از اين‌رو برنامه‌هاي مداخله مي‌بايست مبتني بر افزايش فرصت‌هاي محيطي براي انجام فعاليت‌هاي جسماني، تدارك فعاليت‌هاي جسماني گروه محور و استفاده از روش‌هاي افزايش احساس خودكارآمدي باشد.