يادگيري طبيعي، مطالعه‌اي بر مبناي مشاهدۀ رفتار كودكان در مدرسۀ طبيعت كاوي‌كنج مشهد

فرصتهاي كودكان براي داشتن تجربۀ آزاد و مستقل (پيش‌نياز اصلي يادگيري طبيعي) در فضاهاي باز محيطهاي شهري كاهش يافته است. پژوهشهاي پيشين بر نقش ادراك والدين از ايمني صحه نهاده‌اند. از سوي ديگر، شهرهاي بزرگ شاهد جدايي بي‌سابقه‌اي از عناصر و فرايندهاي طبيعي بوده‌اند. ويلسون باور دارد كه ما تمايل ذاتي به نزديكي به چيزهاي طبيعي داريم. نياز به دانش عيني دقيق‌تر دربارۀ رفتار فضايي كودكان در فضاهاي باز نسبتاً طبيعي هست تا در برنامه‌ريزي سكونتگاهها به كار گيريم. در اين مطالعه، رفتار كودكان 3 تا 12 ساله در مدرسۀ طبيعت كاوي‌كنج (مركز مراقبت از كودكان با فضاي عمدتاً باز و حال و هواي طبيعي/روستايي) «نگاشت» شد، و نتايج نگاشت با مصاحبه‌هايي با مراقبان كودكان تكميل شد. مشاهدات ما الگوهايي از رفتارهاي كودكان را بر مبناي سن آنها آشكار مي‌كند؛ در حاليكه مصاحبه‌ها نشان‌دهندۀ آن است كه «تخيل» رانۀ اصلي انتخابها و حركات فضايي كودكان در اين سنين است. ما بحث مي‌كنيم كه حق كودكان به فضاهاي روزمرۀ آنها بايد بر مبناي ضرباهنگ‌هاي طبيعي آنها به رسميت شناخته شود.