تحليل روايت و نشانه‌شناسي سينماي ديني پس از انقلاب؛ مقوله‌هاي ديني، متغير‌هاي روايي و رمزگان اكوئي در فيلم «طلا و مس»

اين مقاله به‌دنبال شناخت متغير‌هاي روايي و تحليل رمزگاني سينماي ديني پس از انقلاب، استخراج مقوله‌هاي ديني مورد تأكيد آن و آگاهي از نحوه خدمت‌رساني روايت و رمزگان فيلم به مقوله‌هاي ديني است. براي اين منظور چارچوبي مفهومي از سينماي ديني و مذهبي و روايت‌شناسي و نشانه‌شناسي سينمايي ارائه و با توجه به پيوند اجتماعي هنر به كلياتي از بافت اجتماعي ايران اشاره شده است. روش‌شناسي اين پژوهش براي تحليل روايت، استفاده از رويكرد بارت ـ مك‌كوئيلان و تشخيص شاخص‌هاي روايت‌شناسانه در صحنه‌هاي اصلي و فرعي و براي نشانه‌شناسي، بهره‌گيري از رويكرد اكو و شناسايي مدلول‌هاي رمزگان‌هاي ده‌گانه است. بر مبناي تعريف حداكثري سينماي ديني و مذهبي و نظر كارشناسان اين حوزه و از طريق ارزيابي فيلم‌هاي شاخص ديني، فيلم‌ «طلا و مس» به‌علت مضامين ديني و مذهبي آن، استفاده مناسب از رمزگان‌هاي نشانه‌شناختي و بهره‌گيري از اصول روايت‌گري براي مطالعه موردي انتخاب شد.‌ اولويت بخشي اين فيلم به ابعاد رفتاري و دانشي دين، پرهيز آن از بيان مقولات اعتقادي و عرفي‌سازي دين، همراستايي فيلم با ساحت عمومي دين‌دار جامعه، بهره‌گيري فيلم از رمزگان ناخودآگاه براي ارائه مفاهيم عميق و قرار گرفتن كامل روايت‌گري و رمزگان‌هاي فيلم در خدمت روايت‌ و رمزگان ديني از جمله نتايج اين پژوهش است.