ارائه چارچوب توسعه ديپلماسي علم و فنّاوري از منظر كارگزاران كشور

برقراري ارتباط علمي در محيط بين‌المللي اگرچه امري لازم و باعث پيشرفت ملت‌هاست، در عين حال حاوي پيامدها و اثرات تدريجي و گاه دفعي سياسي است. جمهوري اسلامي ايران به‌واسطه مقاصد عاليه و تلاش براي تأسيس يك نظام فكري جهاني همواره بيش از ساير ملل در معرض چنين مخاطراتي است. بنابراين جهت توسعه ديپلماسي علم و فنّاوري (دعف) مدلي براي بيشينه كردن منافع و كمينه كردن مضرات ضروري است. هدف اين پژوهش ارائه مدل پارادايمي و نظام‌مند بدين‌منظور است. لذا بر مبناي استراتژي پژوهشي داده‌بنياد و به شيوه اشباع نظري با 21 نفر مصاحبه شد و با فرآوري داده‌ها، مدل پارادايمي استخراج گرديد. مشخص شد كه «خدمات متقابل ساحت علم و ساحت سياست» مقوله محوري چارچوب توسعه ديپلماسي علم و فنّاوري بوده كه با سياست‌گذاري و ترتيبات اجرايي مناسب و آگاهي نسبت به شروط و زمينه‌هاي‌ مقتضي توان كشور را براي حركت در راستاي صدور انقلاب و دفع تهديد‌هاي‌ دشمنان افزون مي‌سازد.