لزوم بهره‌مندي سيستم قضايي ايران از گرده‌شناسي جنايي در روند رسيدگي به جرائم

دانش گرده‌شناسي جنايي با بهره‌مندي از ظرفيت علم گرده‌شناسي شكل گرفته و به مرور جاي خود را به عنوان ابزاري براي شناسايي مجرمان در پرونده‌هاي قضايي برخي كشورها باز كرده است. هدف اصلي اين پژوهش آشنايي با گرده‌شناسي جنايي در پروسۀ تحقيقات پرونده‌هاي قضايي مختلف و لزوم بهره‌مندي سيستم قضايي از اين روش نوين است. اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي صورت گرفته و جمع‌آوري مطالب با استفاده از شيوۀ كتابخانه‌اي بوده است. با توجه به اينكه تاكنون از خدمات گرده‌شناسي جنايي در روند رسيدگي به جرائم در كشور استفاده نشده، منابع علمي و مثال‌هاي مورد استفاده در متن همگي از منابع و تجربيات كشورهاي ديگر در اين زمينه بوده است. دو راهكار برون‌سپاري و درون‌سپاريِ خدماتِ مبتني بر گرده‌شناسي جنايي در نهادهاي امنيتي و جنايي مورد ارزيابي و بررسي قرار گرفت. درون‌سپاري اين خدمات اگرچه به حفظ امنيت پرونده‌ها كمك بيشتري مي‌كند، به دلايلي از قبيل نياز به جذب نيروي انساني و همچنين لزوم ساخت و تجهيز آزمايشگاه‌هاي مورد نياز، هزينه‌هاي گزافي را به سازمان‌هاي مربوطه تحميل مي‌كند. بنابراين، برون‌سپاريِ خدماتِ گرده‌شناسيِ جنايي در قالب بهره‌مندي از ظرفيت دانشگاهي به عنوان راهكاري عملي پيشنهاد شد.