تحليل فضايي تأثير عوامل جمعيتي بر جرم سرقت

زمينه و هدف: يكي از مسائل مورد توجه در شهرهاي جهان، نرخ بالاي جرم و افزايش ناهنجاري ‌هاي اجتماعي در آن‌ها است. وقوع جرم سرقت به عنوان يك پديدۀ نامطلوب اجتماعي، علل اقتصادي و اجتماعي متعددي داشته و با توجه به اهميت موضوع، در سال‌هاي اخير و در كشورهاي مختلف و از جمله ايران، مطالعات گسترده ‌اي براي شناسايي، تبيين و تأثير علل وقوع آن انجام شده است و تحقيق حاضر نيز كوششي در اين راستا است. روش‌: اين مقاله از حيث هدف و ماهيت، كاربردي بوده و از نظر شيوۀ اجرا، پيمايشي به صورت تحليلي استنباطي است. جامعۀ آماري شامل سرقت ‌هاي منازل در مناطق 22 گانۀ شهر تهران مربوط به سال 1395 كه از معاونت طرح و برنامه و بودجۀ ناجا و ساير متغيرهاي جمعيتي از مركز آمار ايران تهيه شده است. تجزيه و تحليل داده ‌ها با استفاده از تحليل فضايي و به كار بردن مدل رگرسيون جمعي ساختاري به روش تقريب لاپلاس آشياني جمع‌بسته بوده و تمامي محاسبات با استفاده از بستۀ نرم افزار INLA در محيط برنامه نويسي R انجام شده است. يافته ‌ها: در دورۀ مورد بررسي، متغيرهاي نرخ طلاق، اعتياد به مواد مخدر و مهاجرت به ترتيب با فراواني 53 درصد، 15 درصد و 37 درصد بر جرم سرقت در شهر تهران تأثيرگذار بوده، به طوري كه افزايش آن‌ها موجب افزايش نرخ سرقت شده است و جمعيت شناور به ميزان 14 درصد موجب كاهش نرخ سرقت شده است. نتيجه‌گيري: متغيرهايي نظير طلاق، اعتياد به مواد مخدر و مهاجرت به شهرهاي بزرگ با ارتكاب سرقت رابطۀ معنادار و مستقيم داشته اما جمعيت شناور با سرقت رابطۀ معكوس دارد.