بررسي مضامين مشترك اخلاقي و حِكمي در نهج‌البلاغه و بوستان سعدي

بدون عنوان

تأثير فرهنگ اسلامي در متون ادب فارسي، كه از عاليترين عناصر فرهنگي و انديشه‌‌ايِ جامعه محسوب ميشوند، امري انكارناپذير است و كم‌تر شاعر يا نويسنده‌‌اي است كه بازتاب معارف اسلامي را در كلام خود نداشته باشد. در اين بين، نهج‌البلاغه تأثير شگرفي در شعر و نثر فارسي گذاشته است؛ بسياري از شعراي زبان فارسي كوشيده‌‌اند تا با توجه به ميزان درك و توانايي خود از نهج‌البلاغه و آموزه‌‌هاي اخلاقي و تعليمي آن بهره‌‌مند شوند. سعدي از جمله نويسندگاني است كه در آثارش از نهج‌البلاغه تأثير پذيرفته است و ميزان اين تأثيرپذيري درخور تأمل است؛ تا آن‌جا كه مي‌‌توان اذعان داشت كه بعد از قرآن كريم، نهج‌البلاغه كامل‌‌ترين و مهم‌‌ترين سرمشق‌‌ او بوده‌‌ است. مطالعة بوستان سعدي در اين پژوهش نشان داد كه سعدي در آرمان‌‌شهر خود از سخنان گهربار و ارزش‌مند امام علي (ع) در نهج‌البلاغه بهره‌‌هاي فراواني برده است و از اين راه‌‌ صبغۀ حكيمانه و اخلاقي اثر خويش را پررنگ‌‌تر كرده است.