تشبيه وتنزيه ازديدگاه امام علي(ع)

تشبيه و تنزيه از پيچيده‌ترين مباحث عرفاني و يكي از مسائل مهمّ اعتقادي مرتبط با عقيدة توحيد اسلامي است كه مورد توجة اكثر متفكّران و انديشمندان مسلمان است. صورت مادي و انساني دادن به خدا در طول تاريخ همواره وجود داشته و برخي براي شناخت خدا او را به انسان يا موجودات ديگري تشبيه مي‌كرده و حتّي قائل به تجسّم خدا مي­ شده اند و در مقابل عدّه‌اي ديگر نيز براي در امان ماندن از تشبيه به تنزيه مطلق پناه برده و شناخت خدا را امري محال و دست نيافتني مي‌دانسته‌اند. امام علي (ع) با ارائة دلايلي چند نظير همتا و همانند نداشتن خدا و مكان‌مند نبودن او تشبيه و تجسيم خداوند را رد كرده است. ايشان همچنين به تنزيه مطلق باور نداشته و قائل به شناخت خدا از طريق آيات و افعال اوست، اما در عين حال معتقدند به كنه ذات حق راهي نيست. گفتار حاضر بر آن است كه به بررسي مسالة تشبيه و تنزيه از ديدگاه امام علي(ع) بپردازد.