نگاهي نو به معناي ولايت

بدون عنوان

ولايت واژه‌اي است كه در آثار بسياري از صوفيه از آن سخن به ميان آمده است؛ بااين‌همه پژوهش در آثار سلطان ‌محمد گنابادي ملقب به سلطان‌ عليشاه، عارف امامي قرن سيزدهم و چهاردهم نشان مي‌دهد كه او در آثار خويش به تقرير معاني جديدي از ولايت در حوزه عرفان و تصوف پرداخته است. به اعتقاد وي لفظ ولايت كه در احاديث مروي از پيامبر اسلام و امامان شيعه ـ عليهم السلام ـ فراوان به‌كار رفته است به يكي از سه معناي ذيل است: 1. بيعت مصطلح نزد صوفيه و دست دادني كه در ميان ايشان متداول است؛ 2. صورت ملكوتي امامان ـ عليهم السلام ـ در قلب سالك كه از آن در آيات و روايات به ايمان، سكينه و معرفت به نورانيت تعبير شده است؛ 3. حالت ناشي‌از ظهور صورت مزبور كه عبارت از تسليم و انقياد دربرابر امامان مزبور (اولوالامر) و عبوديت دربرابر خداوند است.