تأثير آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر انگيزش تحصيلي و سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان دوره متوسطه

هدف اين پژوهش تعيين تأثير آموزش مهارت هاي ارتباطي بر انگيزش تحصيلي و سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان دوره متوسطه بود. روش پژوهش نيمه تجربي و از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه مدارس شهر ايلخچي مي باشند كه در سال تحصيلي 96-1395 مشغول به تحصيل بودند. نمونه شامل 52 دانش آموز بود كه به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (25 نفر) و گروه كنترل (27 نفر) گمارده شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه سازگاري تحصيلي و انگيزش تحصيلي بود كه تمام آزمودني ها در مرحله پيش آزمون آن را تكميل كردند، سپس برنامه آموزش مهارت هاي ارتباطي براي گروه آزمايش در هشت جلسه اجرا شد و در نهايت، پس آزمون از تمام گروه هاي گروه آزمايش و كنترل گرفته شد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل كواريانس استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش مهارت هاي ارتباطي بر انگيزش تحصيلي و سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان دوره متوسطه تأثير دارد. در واقع آموزش مهارت هاي ارتباطي باعث افزايش انگيزش دروني، انگيزش بيروني و سازگاري تحصيلي شده و ميزان بي انگيزشي را در دانش‌آموزان كاهش مي دهد.