بررسي ارتباط بين هوش هيجاني با شادماني اجتماعي در نوجوانان تيزهوش مقطع راهنمايي مدارس شهر تهران

A survey of the relationship between emotional intelligence and social happiness among exceptional talented teenagers in guidance schools in Tehran

در اين تحقيق به بررسي ارتباط بين هوش هيجاني با شادماني در بين نوجوانان تيزهوش مقطع راهنمايي مدارس شهر تهران پرداخته شده و سؤال اصلي تحقيق بدين ترتيب عنوان گرديد كه: آيا ارتباط معني داري بين هوش هيجاني با شادماني نوجوانان تيزهوش مقطع راهنمايي مدارس شهر تهران وجود دارد؟ جامعه آماري پژوهش حاضر را تمامي نوجوانان تيزهوش مقطع راهنمايي در شهر تهران تشكيل ميدهند كه در حد ود 1800 نفر ( 1000 نفر 89 مشغول به تحصيل هستند. با توجه به اينكه روش - پسر و 800 نفر دختر) ميباشند كه در سال تحصيلي 90 پژوهش حاضر توصيفي بوده و از نوع زمينهيابي ميباشد، به منظور تعيين حجم نمونه با بهره گيري از مفروضات تحقيقات زمينهيابي، تعداد 120 نفر با استفاده از روش نمونهگيري تصادفي چندمرحله اي، انتخاب شدند. ابزار ( اندازهگيري در اين تحقيق، آزمون هوش هيجاني بار – اُن و پرسشنامه شادماني ساعتچي و كامكاري ( 1388 ميباشد كه پس از پرسشنامه ها و محاسبه شاخصهاي آمار توصيفي به منظور تعيين نرمال بودن توزيع داده ها، از مدل آماري رگرسيون چندمتغيري، استفاده و يافتههاي تحقيق نشان داد كه ارتباط مثبت معني داري مشاهده ميشود. بدين ترتيب كه با « شادماني » با « واقعگرايي » و « خوشبيني » ،« خوشبختي » بين مؤلفه هاي نيز افزايش مييابد و با كاهش مؤلفه هاي هوش « شادماني » ،« واقع گرايي » و « خوشبيني » ،« خوشبختي » افزايش مي يابد. « شادماني » ، هيجاني مذكور نيز شادماني نير كاهش مي يابد