شناسايي عوامل اجرايي محيط زيستي دستيابي به زنجيره تأمين سبز با روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري

سازمان‌ها با وارد كردن زنجيره‌تأمين سبز در فرايندهاي تصميم‌گيري، از طريق خريداري منابع سبز و به كارگيري روش‌هاي دوستدار محيط‌زيست منجر به توليد محصولات سبز شده و نيز يك مزيت رقابتي براي سازمان ايجاد و سبب تقويت اعتبار و چهره سازمان در بازار و بين مشتريان مي‌شود. از طرفي بهبود عملكرد محيط‌زيستي سبب سوددهي مي‌شود و با تدوين سياست‌هاي سبز مي‌توان به مزاياي زيادي دست يافت. در اين پژوهش ابتدا با بررسي مباحث نظري، اصلي‌ترين عوامل در اقدام‌هاي اجرايي محيط‌زيستي دستيابي به زنجيره‌تأمين سبز شناسايي گرديده و سپس با به‌كارگيري مدل‌سازي ساختاري تفسيري، روابط بين عوامل مورد تجزيه و تحليل قرار داده شده است. نتايج اين پژوهش نشان‌دهنده اين است كه اين عوامل را‌ مي‌‌توان در هفت سطح بر اساس مدل ساختاري تفسيري طبقه‌بندي كرد. عامل بهره‌گيري از تكنولوژي‌هاي جديد و دوستدار محيط‌زيست (جهت جلوگيري از ورود آلاينده‌ها به محيط‌زيست و بهينه‌سازي مواد مصرفي و انرژي)، تأثيرگذارترين عامل شناخته شد كه با داشتن آن‌ مي‌‌توان زمينه‌ساز بسياري از عوامل ديگر شد. همچنين در خصوص قدرت نفوذ و وابستگي بايد بيان نمود، عواملي كه مهمتر و در سطوح پايين‌ قرار دارند، اغلب در ناحيه مستقل كه داراي نفوذ بالا و ‌ميزان وابستگي كم هستند، قرار گرفته‌اند.