بررسي مشاركت بهره‌‏برداران در مديريت بهينه مصرف آب (مطالعه موردي: شبكه‌‏هاي آبياري دشت قزوين)

سازماندهي بهره‏ برداران و توليدكنندگان داراي حقابه در تشكل‌هاي آب‏بران، يكي از راهبردهاي اساسي بهره‌برداري آب مي‌باشد. در اين تحقيق انتقال مديريت بهره‏‌برداري آب و نگهداري از تأسيسات آبي در دشت قزوين كه داراي شبكه‌‏هاي آبياري مدرن مي‏‌باشد تجزيه و تحليل شد. نقاط مثبت و منفي انتقال مديريت، مشكلات و نارسايي‏‌هاي موجود در واگذاري، راهكارها و پيشنهادها به ‏صورت فني و كارشناسي از طريق بازديد صحرايي و نظرسنجي از نمايندگان كشاورزان و كارشناسان كانون آب‌‏بران شناسايي و ارائه شده است. با توسعه مديريت مشاركتي آبياري در اين شبكه نتايجي همچون: ساده‏‌سازي امور اداري و اجرايي، كاهش تصدّي‏‌گري دولت، صرفه‌‏جويي در وقت، اعمال مديريت محلي، كاهش تلفات انتقال و توزيع آب و ايجاد اشتغال حاصل شد. مشكلاتي همچون نبود همگرايي بين نهادهاي دولتي، وجود انحصار در بدنه برخي تشكل‏‌ها، عدم شفافيت در نحوه وصول آب‌‏بهاء، عدم ارتباط صحيح بين كشاورزان و كانون، عدم شفافيت و تعامل بين زارعين و سازمان‏هاي دولتي، نبود برخي ظرفيت‏‌هاي قانوني روشن و گويا، كافي نبودن اعتبار، عدم تعيين مشوق‌‏هاي لازم در كاهش هزينه‏‌هاي بهره‌‏برداران، عدم انجام امور ترويجي و آموزشي بررسي شد.