مقايسه و بررسي تطبيقي موسيقي كناري غزليات سلمان ساوجي و خواجوي كرماني

A Study and Comparison on Lateral Music of Salman Savoji and Khwaju Kermani's Sonnets

خواجوي كرماني و سلمان ساوجي از شاعران نامدار و صاحب سبك قرن هشتم توانسته‌اند به كمك موسيقي شعر، توازن و تناسب كلمات را در محور هم‌نشيني زبان، به بهترين شكل به نمايش بگذارند. اين مقاله در بررسي و مقايسه موسيقي كناري غزليات سلمان و خواجو بر آن است كه اثبات كند قافيه‌هاي دو همسان كم‌آهنگ‌ترين كلمات قافيه‌اند. اين نوع قافيه در شعر خواجو بيش از سلمان است. وجود قافيه‌هاي سه همسان و بيش‌تر در شعر سلمان بيانگر اين است كه وي بيش از خواجو به موسيقي كناري حاصل از قافيه اهميت داده است. خواجو تمايل چنداني به استفاده از رديف‌هاي تصنّعي نشان نداده، حال آنكه رديف‌هاي سلمان اغلب ساده و پيشوندي است. رديف در غزليات هر دو شاعر متنوع است. بكارگيري فعل مضارع بيش از ماضي، بيانگر خلاقيت و تحرّك تصاوير شعري آنان است.

Khwaju Kermani and Salman Savoji – famous and stylistic poets of eighth century – could manifest rhythm and terms harmony by music assistance. The present article intends to prove two iso – rhyme are less rhythmed by studying and surveying Khwaju Kermani and Salman Savoji's lateral music. Such kind of rhyme are more in Khwaju's poetries rather than Salman's. Khwaju was not interested in applying artificial rows while Salman's rows are mostly simple and prefixed. Rows in both poets' poetries are various.