بررسي روابط چندگانه بين پنج عامل شخصيت و تجربه كودك‌آزاري با ارتباطات خانوادگي در بين مردم اصفهان

پژوهش حاضر به‌منظور بررسي رابطه بين پنج عامل شخصيت و تجربه كودك‌آزاري با ارتباطات خانوادگي در افراد سالم انجام شد. اين پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي بود. جامعه آماري مردم شهر اصفهان بودند و نمونه شامل 100 نفر از اين جامعه بود كه حاضر به همكاري براي تكميل پرسشنامه‌ها بودند. ابزار شامل پرسشنامه 21 سؤالي كودك‌آزاري (يوسفي و شماعي‌زاده، 1392)، مقياس 10 ماده‌اي ارتباطات خانوادگي بارنز و السون (1982) و پرسشنامه شخصيت نئو 60 سؤالي كاستا و مكري (1992) بود. به‌منظور تحليل داده‌ها از تحليل همبستگي پيرسون و رگرسيون گام‌به‌گام استفاده شد و محاسبات به كمك نرم‌افزار SPSS انجام شد.  نتايج نشان داد از بين پنج عامل شخصيت، برون‌گرايي و وجدان‌گرايي با ارتباطات خانوادگي رابطه مثبت و معنادار دارند (0.01 p) و روان‌رنجوري و تجربه كودك‌آزاري با ارتباطات خانوادگي رابطه منفي و معناداري دارند (0.01 p). با توجه به اين نتايج مي‌توان گفت براي ارتقاء ارتباطات خانوادگي بايد برون‌گرايي و وجدان‌گرايي  را افزايش و روان‌رنجوري را كاهش داد. همچنين تمهيداتي انديشيد كه تجربه كودك‌آزاري براي افراد درمان و حل گردد.