رابطه الگوهاي ارتباطي خانواده و سازگاري با دانشگاه: نقش واسطه‌اي راهبردهاي مقابله با استرس

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه الگوهاي ارتباطي خانواده و سازگاري دانشجويان با دانشگاه با توجه به نقش واسطه‌اي راهبردهاي مقابله با استرس، اجرا شد. پژوهش از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش كليه دانشجويان دوره كارشناسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد بهبهان بود. براي انجام پژوهش 523 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و ابزارهاي سنجش شامل پرسش‌نامه الگوهاي ارتباطي خانواده، شيوه مقابله با موقعيت‌هاي استرس‌زا و پرسش‌نامه سازگاري دانشجويان با دانشگاه را تكميل كردند. نتايج نشان داد كه الگوي گفت و شنود قدرت پيش‌بيني سازگاري با دانشگاه را به‌ طور مستقيم و معنادار دارد. رابطه راهبرد مسئله‌مدار با سازگاري با دانشگاه به ‌صورت مثبت و معني‌دار و رابطه راهبرد هيجان‌مدار با سازگاري با دانشگاه به ‌صورت منفي و معني‌دار بود. هم‌چنين، بين الگوهاي ارتباطي خانواده با راهبردهاي مقابله با استرس رابطه معني‌دار به دست آمد. علاوه بر اين، الگوهاي ارتباطي خانواده توانست از طريق واسطه‌گري راهبردهاي مقابله با استرس، به نحو غيرمستقيم نيز سازگاري با دانشگاه را پيش‌بيني نمايد. در مجموع مي‌توان نتيجه گرفت كه الگوي گفت و شنود خانواده از طريق راهبرد مسئله‌مدار و الگوي هم‌نوايي از طريق راهبرد هيجان‌مدار مي‌توانند به ترتيب به صورت مثبت و منفي بر سازگاري دانشجويان با دانشگاه اثر بگذارند.