پاسخ به مداخله به عنوان نقشه‌ راه فراگيرسازي آموزشي

Response to Intervention as a Roadmap for Educational Inclusion

بسياري از دانش‌آموزان با مشكلات يادگيري و رفتاري در يك روال هر روزه از آموزش عمومي خارج مي‌شوند. اگرچه در اين ميان صداهايي مبني ‌بر آموزش اين دانش‌آموزان در همان موقعيت عمومي (فراگيرسازي آموزشي) ‌در كنار هم‌سالان‌شان به گوش مي‌رسد، اما نحوه حمايت از نياز‌هاي رفتاري و تحصيلي اين دانش‌آموزان در قالب فراگيرسازي آموزشي هنوز مبهم است. در اين مقاله با مروري كوتاه بر پيشينه تجربي پاسخ به مداخله، به تشريح علل اصلي ناكامي‌ در فراگيرسازي آموزشي و راه‌حل‌هاي عرضه‌شده براي آن، در منابع اطلاعاتي پرداخته شده است. درواقع رويكرد پاسخ به مداخله در منابع اطلاعاتي به‌عنوان نقشه‌ راهي براي اجراي فراگيرسازي آموزشي و رفع موانع پيش‌روي آن بيان شده است. به‌طوركلي، پاسخ به مداخله مي‌تواند به‌عنوان رويكردي براي تسهيل فراگيرسازي دانش‌آموزان با مشكلات يادگيري و رفتاري در ايران به‌كار گرفته شود.

A large number of students with learning and behavioral problems are routinely excluded from regular education. Although there are voices that educate these students in the same position with their peers (educational inclusion), it remains unclear how best to support their needs for academic and behavioral support. In this article, a comprehensive summary of the literature concerning RTI is given and we will discuss the implementation and application of RTI model as an approach to facilitate the inclusion of students with learning and behavioral problems. Response to intervention can be used as an approach to facilitate inclusion of students with learning and behavioral problems in Iran.