الاهيات اخلاقي در انديشه‌ي غزالي و فيض

الاهيات اخلاقي اصطلاحي در حوزه‌ي مسيحيت كاتوليك است و امروز از زيرمجموعه‌هاي الاهيات عملي محسوب مي‌شود. الاهي‌دانان مسيحي با روي‌آوردن به الاهيات عملي و نگرش انتقادي به عرف سكولار معاصر، مي‌كوشند زندگيِ مبتني بر ايمان را ممكن ساخته، راه‌هاي عملياتي براي نجات دين و ايمان از وضعيت بحراني در شرايط مدرن را به وجود آورند. الاهيات عملي را در حوزه‌ي اسلام، مي‌توان دانشي دانست كه در آن، به مباحث عملي دين (فقه و اخلاق) از منظر كلام و عقلانيت پرداخته مي‌شود و در اين راستا، راه‌هاي صحيح براي رسيدن به مقاصد ديني را به ما مي‌آموزد. آرا و انديشه‌هاي غزالي و فيض، اين دو دانشمند متأله مسلمان، به‌رغم تفاوتشان در مذهب، بنابر نيازهاي زمانه‌ي خويش طرح گرديده و برخوردار از مباني عقلي نيز بوده است. اين دو انديشمند در دفاع عملي از دين، روش‌هاي متفاوتي داشته‌اند، اما هر دوي آن‌ها امروزه از كساني محسوب مي‌شوند كه دين را تنها نجات‌دهنده‌ي بشريت از دام‌هاي اخلاقي، دنياگرايي و مادي‌گرايي و انحراف مي‌دانستند.

فاقد چكيده مي باشد