ساختار سازماني پروژه محور؛ عوامل بحراني و نكات كليدي موفقيت درسازمان هاي پروژه محور

بدون عنوان

حجم سرمايه گذار يهاي انجام شده در زمينه اكتشاف ميادين نفتي و گازي كش ور و ساخت و توسعه روزافزون مجتمع هاي پالايش گاهي و پتروشيمي و نقش بسيار موثر و درخشان اين سرمايه گذار يها در ايجاد اشتغال پايدار و توسعه علمي و صنعتي كشور، جايگاه حياتي مديريت اين پروژ ه ها را در سطوح خرد و كلان دو چندان م ينمايد. مديريت پروژه ابزار مهمي در مديريت مدرن بويژه در پروژ ههاي بزرگ و يگانه و پروژ ه هايي كه به مهار تهاي متعددي نياز دارند، بشمار ميرود. بر اين اساس بررسي و شناخت كليه عوامل دخيل و تاثيرگذار جهت تعالي سازما نهاي پروژ همحور، گام مهمي در تبيين اجزا و فرآيندهاي مديريت پروژه و بهبود و تعالي جنبه هاي گوناگون مديريت پروژه در سازما نهاي پروژ هم حور خواهد بود. اين مقاله ضمن بررسي اجمالي نقش و رويكرد اين ساختاريازماني با استفاده از گردآوري اطلاعات و مطالعه كتابخانه اي، و نيز با ارائه نتايج پژوهش انجام شده، به شناسايي، اولويت بندي و ارزيابي عوامل بحراني عدم موفقيت در اينگونه سازما نها مي پردازد. جامعه آماري پژوهش حاضر مديران و كارشناسان شاغل در مديريت اكتشاف شركت ملي نفت ايران م يباشند كه با توجه به استقرار ساختار سازماني پروژ همحور از بهار سال 1395 در اين شركت و تغيير رويكرد امور از حالت اداره محور به پروژ همحور و تجربه چالشهاي مواجه شده در طول دو سال اخير، به عنوان جامعه آماري پژوهش حاضر انتخاب و ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه بوده و براي تجزيه و تحليل داده هاي بدست آمده از آزمونهاي آماري استفاده شده است. در ميان 12 بعد و 72 شاخص شناسايي شده، عوامل مديريتي و رهبري و عوامل مرتبط با نيروي انساني و در آخر عوامل مربوط به تامين مالي بيشترين تاثير را بر موفقيت پروژ ه هاي اكتشافي داشته است. نتايج اين مطالعه نكاتي بسيار مفيد براي مديراني ارائه ميك‌ند كه وظيفه سياس تگذاري را بر عهده دارند.

فاقد چكيده