بررسي تأثير تغيير اقليم بر موازنه ي آبي ناشي از بارش در آبخوان تسوج براي دوره ي 2030 2017

چكيده تغيير در الگوي دما و بارش تأثيرات مهمي بر روي كميت و كيفيت منابع آبي بخصوص در مناطق خشك و نيمه­خشك دارد. در اين مقاله با استفاده از مدل SDSM، خروجي مدل جهاني گردش عمومي جو  HadCM3را در منطقه­ي مورد مطالعه به وسيله­ي داده‌هاي مشاهداتي ايستگاه تبريز ريزمقياس نموده و با در نظر گرفتن سناريوي تغيير اقليم A2، تغييرات تبخير، رواناب و تغذيه­ي ناشي از بارش در آبخوان تسوج براي دوره­ي 20302017 مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج حاصل از ريز‌مقياس نمايي نشان داد تحت سناريو A2، در منطقه­ي مورد مطالعه ميانگين دماي سالانه نسبت به دوره­ي پايه 01/1 درجه سانتي‌گراد افزايش و بارش سالانه 1/7 ميلي‌متر كاهش خواهد يافت. به منظور شبيه‌سازي ميزان تبخير و تعرق، تغذيه و رواناب در دوره­ي ‌آينده از مدل HELP استفاده شد. نتايج نشان داد كه به دليل افزايش دما مقادير قابل توجهي از بارش صرف تبخير و تعرق خواهد شد. در كنار كاهش بارش و افزايش دما، ويژگي‌‌هاي هيدروليكي و رطوبتي خاك در ميزان تغذيه نقش مهمي ايفا مي‌كند. به طوري كه با افزايش رطوبت خاك از ميزان تغذيه كاسته شده و بر ميزان رواناب افزوده خواهد شد.