مقايسه‌اي از آسيب‌پذيري اقتصادي ايران با ساير كشورهاي با درآمد متوسط منتخب

آسيب‌پذيري اقتصادي در سطح كلان مفهومي است كه از آن براي ارزيابي زيان‌هاي احتمالي تكانه‌هاي خارجي و احتمال بروز بحران‌هاي اقتصادي استفاده مي‌شود. امروزه استفاده از اين مفهوم براي كشورهاي در حال توسعه و حتي كشورهاي توسعه يافته در قالب شاخص آسيب‌پذيري اقتصادي و يا مقاومت اقتصادي رايج است. هدف اين مطالعه آن است تا با معرفي و تشريح مباني نظري براي شاخص آسيب‌پذيري اقتصادي چارچوبي مناسب، جهت سنجش اين شاخص براي ايران و ديگر كشورهاي با درآمد متوسط منتخب دست ارائه شود. نتايج اين مطالعه نشان داده است كه وضعيت ايران از نظر شاخص آسيب‌پذيري اقتصادي در بين هشت كشور مورد بررسي در دوره‌ بين سال‌هاي ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۲ مناسب نبوده به طوري كه رتبه ايران در بيشتر سال‌هاي اين دوره (۱۳ سال) از ميانگين هشت كشور بالاتر بوده است. همچنين روند تغييرات اين شاخص براي ايران در اين دوره مثبت و صعودي است. علاوه بر اين، تحليل عوامل اثرگذار بر آسيب‌پذيري اقتصادي ايران نشان داده كه در اين دوره مهم‌ترين عامل تفاوت در سطح آسيب‌پذيري اقتصادي ايران در مقايسه با هشت كشور منتخب، ضعف در تنوع‌بخشي به صادرات است.