تحليل ناامني نشانه‌اي در رمان «ليله المليار» از غاده السمان

هر فرد از جامعه با توليد رمزگان نشانه‌اي خاص خود، ضمن نمايش پايبندي به مجموعه‌اي از هنجارها و تعلق خود به طبقه خاصي از اجتماع، احساس امنيت يا عدم امنيت خود را به تصوير كشيده و به تناسب امر واكنش‌هاي متفاوتي را بروز مي‌دهد. نشانه‌شناسي اجتماعي يكي از رويكردهاي پژوهشي است كه به بررسي اين هنجارها و رمزگان نشانه‌اي مي‌پردازد. بر اساس اين پژوهش كه به شيوه توصيفي – تحليلي انجام گرفته، جلوه‌هايي از ناامني نشانه‌اي را مي‌توان به‌وضوح در رمان «ليله المليار» ملاحظه كرد. در اين رمان تقابل فرهنگي بين شخصيت‌ها و بازتاب آن در رفتارهاي آنان موجب روي آوردن هر يك از اين شخصيت‌ها به واكنش‌هايي چون خاموشي، بيش تصحيحي، تلافي، و پديده‌هاي متفاوتي چون تقليد، همانندسازي به عنوان واكنش مقابله با هنجارهاي متضاد شده است. برخي شخصيت‌هاي رمان از اين تقابل در جهت سازندگي خود بهره جسته و خود را از حالت ناامني خارج كرده‌اند، برخي در فرهنگ جامعه دوم غرق شده، و بعضاً به بيراهه رفته و خود را به نابودي كشانده‌اند. عده‌اي نيز حقارت و غربت روز افزون را تاب نياورده و در پي احساس عدم تعلق به جامعه مسلط، به كشورشان باز گشته‌اند.