بررسي مشابهت‌هاي پري و زن جادو در منظومه‌هاي حماسي پس از شاهنامه

از جمله موجوداتي كه در اساطير، افسانه‌ها و حماسه‌هاي فارسي، گاهي همراه با قهرمان حماسي و در كنار او و گاهي نيز در تقابل با او به ايفاي نقش مي‌پردازند، «پري» و «زن جادو» هستند. در منظومه‌هاي حماسي پس از شاهنامه، گاه اين دو با خويشكاري‌هاي خود در جايگاه پري، به عنوان ايزدبانوي زايش، بركت و باروري كه بازتابي از كهن‌الگوي «آنيما» مي‌تواند باشد و در نقش و سويه مثبت خود ظاهر مي‌شوند و ياور و همراه قهرمان هستند، و گاهي نيز در نقش اهريمني خود كه بازتابي از سويه منفي «آنيما» مي‌تواند باشد، همچون زن‌جادو و اغواگر نمود مي‌يابند و نقش مخرّب و ويرانگري دارند و مي‌كوشند با اغواي قهرمان و به دام انداختن او، مانع از رسيدن قهرمان به هدف‌هاي مورد نظرش شوند. در اين مقاله، پس از بحث مختصري پيرامون «پري» و «زن‌جادو» كوشيديم، نشان دهيم كه در حماسه‌هاي ايراني، پري همان زن‌ جادو است كه گفته شده بعد از دين‌آوري زرتشت و متأثر از اعتقادات و افكار زرتشتي، دچار دگرديسي شده، به شكل موجودي اهريمني با خويشكاري‌هاي منفي درآمده‌است.