تأملي در آداب و رسوم داستان سمك عيار

سمك عيار كهن‌ترين داستان عاميانه فارسي است كه فرامرز بن خداد الارجاني آن را در سده ششم به نگارش درآورد. اصل اين حكايت با استناد به شواهدي، به تاريخ قبل از اسلام بازمي‌گردد. تقريباً هيچ اثري درباره آداب و رسوم مردمان گذشته در دست نيست؛ به همين سبب اين داستان مرجع بسيار ارزشمندي براي دست‌يابي به برخي از آداب و رسوم و به‌طوركلي جامعه‌شناسي تاريخي گذشتگان است كه مبهم مانده است. درحقيقت اصل اين داستـان بر پايه عياري‌هاي پادشاهان و گروهي از جوانمردان با نام عياران بنا شده است؛ در اين مقاله برخي از آداب بزم و رزم آنان بررسي مي‌شود. به اين آداب و رسوم و يا جزئيات آن تاكنون اشاره‌اي نشده است.