تعيين راهبردهاي مشاركت اجتماعي در ورزش همگاني ايران

هدف از پژوهش حاضر، شناسايي راهبردهاي مشاركت اجتماعي در ورزش همگاني ايران بود. با عنايت به ماهيت اكتشافي موضوع از روش پژوهش كيفي و استراتژي نظريه‌پردازي برخاسته از داده‌ها استفاده شد. نخست از طريق مطالعات اوليه، فهرست مقدماتي نشان‌هاي مؤثر شناسايي شدند. جامعه آماري تحقيق شامل اعضاي هيئت علمي، مديران و كاركنان فدراسيون ورزش‌هاي همگاني و معاونت ورزش همگاني وزارت ورزش و جوانان و پيشكسوتان ورزش همگاني كشور بودند. نمونه‌گيري به روش مبتني بر هدف بود و پس از انجام 27 مصاحبۀ عميق و نيمه‌ساختاريافته با صاحب‌نظران آگاه به موضوع پژوهش، اشباع نظري حاصل گشت و مقوله‌هاي اصلي پس از تكميل فرايند كدگذاري استخراج گرديد. نتايج كدگذاري باز حاكي از آن بود كه 162 نشان اوليه و 26 نشان نهايي مي‌تواند راهبردهاي مشاركت اجتماعي در ورزش همگاني ايران را تعيين كند. سپس در كدگذاري محوري، نشان‌هاي نهايي در 12 مفهوم و 5 مقوله طبقه‌بندي شدند. در نهايت مقوله‌هاي شناسايي شده حاصل از كدگذاري انتخابي، به ترتيب شامل توسعه بخش‌هاي كلان، مديريت جامع ورزش، توسعه آگاهي‌ها و ارتباطات اجتماعي، توسعه ساختاري، محيط‌ جذاب و انگيزشي ورزش تعيين شدند. مديران ورزش كشور مي‌توانند از مفاهيم، مقوله‌هاي شناسايي شده در راهبردهاي برنامه‌ريزي‌هاي آينده خود به منظور توسعه ورزش همگاني استفاده نمايند.