تأثير تمرينات ثبات مركزي بر مهارت‌هاي بنيادي كودكان با اختلال بينايي

اختلال بينايي به‌عنوان يك محدوديت فردي، مي‌تواند موجب عدم ادراك بينايي كافي شده، و بر همۀ جنبه‌هاي رشد كودك تأثير بگذارد. بنابراين هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر يك دوره تمرينات ثبات مركزي بر مهارت‌هاي بنيادي در پسران كودك كم‌بينا بود. تعداد 30 كودك كم‌بينا با دامنۀ سني 75 سال، با استفاده از نمونه‌هاي در دسترس انتخاب و پس از انجام پيش‌آزمون اولريخ به‌صورت تصادفي به دو گروه تمرينات ثبات مركزي و فعاليت‌هاي معمول روزانه تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت 16 جلسه و هر جلسه 45 دقيقه در تمرينات ثبات مركزي شركت كردند. گروه كنترل در اين مدت فعاليت هاي روزانۀ خود را اجرا كردند. نتايج حاصل از آزمون تحليل واريانس مركب 2*2 و آزمون تعقيبي بنفروني نشان داد تفاوت معناداري بين نمره‌هاي دو گروه وجود دارد، به‌صورتي كه آزمودني‌هاي گروه تمرينات ثبات مركزي عملكرد بهتري در تمامي خرده‌مقياس‌هاي جابه‌جايي نسبت به گروه كنترل داشتند (0.05 P). به‌طور كلي، نتايج پژوهش تمرين ثبات مركزي را به‌دليل ارتقاي سطوح انگيزش و لذت از فعاليت بدني، رشد خودپندارۀ جسماني در كودكان و ارتقاي عملكرد عضلات شكمي و پشتي به‌عنوان مدل تمريني مناسب براي ارتقاي مهارت‌هاي حركتي بنيادي در كودكان داراي اختلال بينايي پيشنهاد مي‌كند.