اثر يك دوره برنامه دوساهو بر تبحر حركتي كودكان با سندرم‌داون

هدف مطالعه حاضر، بررسي تأثير 20 جلسه برنامه دوساهو بر تبحر حركتي كودكان با سندرم داون بود. روش پژوهش نيمه‌تجربي و ازنوع پيش‌آزمون– پس‌آزمون با گروه كنترل بود. تعداد 24 كودك با سندرم داون در مركز توان‌بخشي در شهر جوانرود، با ميانگين سني 3.19 ± 8.21 و با روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. سپس، نمونه‌هاي سندرم داون به‌صورت تصادفي به دو گروه 10 نفري تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه آزمايش در 20 جلسه 45 دقيقه‌اي به‌صورت انفرادي در برنامه دوساهو شركت كردند. پس از اتمام جلسات مداخله، پس‌آزمون اجرا شد. براي تحليل داده‌ها از روش آماري توصيفي و تحليل كوواريانس چندمتغيره استفاده شد. نتايج كوواريانس درباره خرده‌مقياس‌هاي تبحر ادراكي حركتي نشان داد كه تفاوت معناداري بين ميزان خرده‌مقياس‌هاي تعادل، قدرت، هماهنگي، سرعت، دقت و زمان واكنش نمونه‌ها در دو گروه كنترل و آزمايش وجود دارد. با توجه به اينكه اثر آموزش دوساهو بر تبحر حركتي كودكان با سندرم داون تأييد شد، به‌نظر مي‌رسد كه لازم است بسته‌هاي آموزشي و كارگاه‌هايي با هدف مهارت‌آموزي براي معلمان، روان‌شناسان و مددكاران كه با جامعه كودكان سندرم داون سروكار دارند، طراحي و برگزار شود.